Nic w świecie nie jest warte, żeby człowiek odwrócił się od tego, co kocha.

To stwierdzenie zawiera w sobie wiele prawdy, którą z pożytkiem możemy wykorzystać w naszym codziennym życiu. Możemy darzyć miłością innego człowieka lub rzecz, często to, co kochamy robić staje się naszą największą pasją. To, co kochamy jest przecież dla nas najważniejsze, stanowi sens życia, tylko dzięki temu możemy być ludźmi szczęśliwymi. Dlatego to, co darzymy tym silnym uczuciem jest dla nas często najwyższą wartością – poświęcamy naszej miłości cały nasz czas wysiłek. Miłość nierozerwalnie związana jest z bezgranicznym zaufaniem oraz podziwem, dla tego co kochamy. Często zdarza się tak, że nasze życie pozbawione jest sensu, jeśli brakuje w nim tego, co obdarzamy miłością. Dlatego tęsknimy wtedy i bardzo źle się czujemy.
To, co kochamy w jakiś sposób kształtuje naszą osobowość, ma ogromny wpływ na nasze życie. Często musimy wiele poświęcić dla tego, co kochamy. Ale nasze poświęcenie na pewno przyniesie pozytywne efekty – dla miłości przecież warto poświęcić wszystko.
Miłość związana jest także z takimi wartościami jak przyjaźń i szacunek. W życiu osobistym najczęściej jednak kierujemy się w sowim postępowaniu miłością do jednej, wybranej przez nas osoby. To ona zajmuje w naszym sercu najważniejsze miejsce.
Musimy wykazać się wielkim poświęceniem i walczyć o miłość i oraz wartości, które są dla nas najważniejsze Wtedy tylko będziemy szczęśliwi.

 

tumblr_mvmwg7xMMF1qaxm8xo1_500

” Nigdy nie zapominaj, że wystarczy jeden człowiek, albo jedna myśl, żeby zmienić swoje życie raz na zawsze. „

Ludzie mogą się zmieniać z najróżniejszych powodów. Wszystko zależy od charakteru, mentalności, siły woli człowieka. Czasem wystarczy drobne na pozór nic nie znaczące wydarzenie, czasem jest potrzebny wstrząs, a czasem powolne, długotrwałe oddziaływanie kogoś czy czegoś. Wszyscy się zmieniamy.
Ludzi zmienić może jakieś ważne, spektakularne wydarzenie w ich życiu. Śmierć kogoś bliskiego, wypadek czy rozmowa z kimś może być zaskakująco ważne dla dalszego rozwoju osobowości danej osoby.
Czasem jednak do zmiany zachowania nie potrzebny jest wstrząs, ale powolne oddziaływanie. Rozmowy z kimś, przebywanie w czyimś towarzystwie mogą kogoś zmienić o wiele bardziej niż wybuch w jego życiu. Powoli człowiek uświadamia sobie wtedy swoje błędy i może dostrzec swoje błędne zachowanie. Zmienia się wtedy nie pod wpływem chwili, ale na skutek własnych przemyśleń i doświadczeń.
Jednak najważniejszym czynnikiem kształtującym ludzi jest życie. Każdy z nas się zmienia w ciągu całego żywota. Coś co wydaje nam się arcyważne w danym momencie, później może być już szczegółem nie wartym uwagi. Życie kształtuje nas także przez doświadczenie.

 

19/02/2014 [*]tumblr_mn7tdxzi5B1sr8f7wo1_500

„Wiele beczek soli trzeba zjeść razem, aby wypełnić obowiązek przyjaźni”

Nasze miłości i przyjaźnie bywają nieraz banalne, powierzchowne i trwają krótko, ponieważ unikamy w nich cierpienia za wszelką cenę. W jaki sposób? Bądź to usiłując przerzucić całe nasze cierpienie na przyjaciela, obarczając go niesprawiedliwie własnymi ciężarami życia, bądź też uciekając od niego, kiedy z kolei on sam doświadcza życiowych trudności i cierpień. Małoduszne przerzucanie własnych ciężarów życia na bliźniego, jak też ucieczka od niego w chwili jego cierpienia, odsłaniają egoistyczne szukanie siebie w drugim, które trudno nazwać przyjaźnią.
Kiedy cierpimy, obecność przyjaciela sprawia nam prawdziwą radość. Jest ona źródłem ulgi i pocieszenia w cierpieniu. Ale kiedy z kolei cierpi nasz przyjaciel, trwamy przy nim, choć sprawia nam to ból. Wierność przyjaźni każe nam jednak towarzyszyć przyjacielowi. Współczucie oraz pomoc w cierpieniu przyjaciela wzmacnia, cementuje i pogłębia przyjaźń. Współczucie w cierpieniu nie oznacza jednak symbiotycznego zlania się z cierpiącym przyjacielem. W relacji przyjaźni każdy z przyjaciół podejmuje sam pełną odpowiedzialność za własne życie, korzystając z pomocy przyjaciela. Udzielone w chwilach trudności wsparcie posiada jednak swoje granice.
Krzywdzimy przyjaciela nie tylko wówczas, kiedy uciekamy od niego w chwilach jego cierpienia, ale także wówczas, kiedy usiłujemy rozwiązywać wszystkie jego problemy i przejmować na siebie odpowiedzialność za jego życie. Przyjaźń nie zwalnia nas z odpowiedzialności za własne życie, także w chwilach trudnych. Wręcz przeciwnie, mobilizuje wzajemnie przyjaciół do pełniejszej odpowiedzialności za życie i zadania, które ono stawia przed każdym z nich

.tumblr_mqwfl8o6XW1subcffo1_500 tumblr_mrgotojfbv1saswnwo1_500

Jeśli kogoś kochasz to znajdziesz usprawiedliwienie dla jego każdego zachowania, nawet jeśli to co zrobił, rozerwało Ci serce.

Warto wybaczać ludziom, chociażby z tego powodu, że kiedyś sami możemy kogoś prosić o przebaczenie.
Każdy człowiek w pewnym momencie swojego życia ma prawo się zgubić. Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy, by potem się uczyć na nich.
Są takie błędy, które potrafią zrujnować całe życie.
Jeśli ktoś robi źle, ale potrafi przyznać się do błędu, przeprasza i chce odbudować relacje, jeśli zauważamy, że naprawdę nadal mu na nas zależy, to dlaczego mielibyśmy nie wybaczyć?
Owszem, każdy cios zadany od kogoś bliskiego cholernie boli, przez miesiące może ciągnąć się ten ból ale przecież kiedyś ta osoba była całym światem, była w stanie poświęcić wszystko tylko po to aby na twarzy zajaśniał uśmiech i to trwało długo, w obydwie strony. To dlaczego nie potrafimy wybaczyć?
Skoro zawsze na tę osobę mogliśmy liczyć i to nie była taka zwykła relacja, to było coś dużo więcej.
Dobrym przykładem jest rodzina. Przecież im zawsze się wybaczy. Nie ważne jaki ból sprawią, nie ważne ile przykrych słów padnie, nie ważne, że niekiedy członkowie rodziny nie chcą się znać. To tylko iluzja, przecież rodzinie zawsze się wybaczy. W końcu, nawet po kilkunastu latach nadchodzi taki czas, że wybaczymy.
Jeśli ludzie znaczą dla siebie wszystko to również wszystko będą sobie w stanie wybaczyć.
Nie ważne ile dawek bólu musieli przyjąć. W końcu nadejdzie taki czas, że odczuje się pustkę po tej osobie i nic ani nikt nie będzie w stanie jej zapchać. I albo będziesz żyć w bólu z dziurą w sercu, albo po prostu wybaczysz. Po prostu złość, ból zacznie zanikać, narodzi się smutek i tęsknota, pokazując drogę aby wybaczyć.

Myślę, że takie życiowe błędy i katastrofy są wpisane w życiowy scenariusz. To jest doskonałym dowodem na to, ile ludzie dla siebie znaczą, że chwile z tą osobą są najcenniejsze i nikt nie nigdy nie zastąpi tej osoby, która zadała ból, ale również była powodem wielu chwil szczęścia.

Każdy, komu ciągle zależy i przeprasza, zasługuje na wybaczenie i drugą szansę. Szczególnie jeśli pierwszy raz zadał taki wielki ból. Dlatego tak, potrafię wybaczać. Każdemu

.10378252_1540988069472601_4080069938756995165_n

Cierpimy każdego dnia.

Warunkiem osiągnięcia szczęścia jest doznanie cierpienia. Ból nie jest tylko doświadczeniem niszczącym, ale ma również swój głęboki, moralny sens. Cierpienie jest siłą kształtującą człowieka, wzmacnia go i wzbogaca, lecz może mieć także złe skutki. Bez niego nie osiągniemy duchowej dojrzałości. Cierpienie jest nierozerwalnie związane z ludzkim losem, dotyka każdego człowieka. Choć jest zjawiskiem bardzo powszechnym nie umiemy sobie z nim poradzić. Niełatwo jest zaakceptować cierpienie. Boimy się bólu i własnych słabości. Szukamy drogi do szczęścia. Pytamy i zastanawiamy się jak żyć, aby uniknąć cierpienia. Jednak nie oszukujmy się, cierpienia nie możemy się wyrzec, ani tym bardziej go uniknąć. Cierpienie jest częścią naszego życia. Trudno jest pogodzić się z nieszczęściem, lecz musimy je zaakceptować i przeżywać z godnością. Gdy to zrozumiemy osiągniemy ład, harmonię i szczęście. Gdy człowiek spotyka nieszczęście, przychodzi wtedy czas na refleksje. Uświadamiamy sobie naszą słabość, kruchość istnienia i pozorność pewnych słabości. Na cierpienie po prostu nie ma rady, trzeba to jakoś wytrzymać i żyć dalej, nawet jeśli to trudne.cierpi

Gdy jesteśmy zazdrośni, przekonujemy się, że kochamy, tak jak przekonujemy się, że żyjemy, kiedy nas coś boli.

Zazdrość jest niezwykle silnym uczuciem, mającym umiejętność ogarnięcia i przejęcia całej kontroli nad czyimś umysłem. Powoduje to narastającą złość, czasami nawet i nienawiść, ogółem same negatywne emocje, które żywi się do osoby, która nam coś „zabiera”, posiada coś, czego my nie.
Zazdrość niszczy, zostawia pustki w organizmie, wyrządza szkody często niemożliwe do naprawienia.
Narastająca zazdrość może również prowadzić do depresji, czy też znacznego obniżenia samooceny, straty samokontroli.
Myślę, że każdy był kiedyś zazdrosny. Ja bardzo często bywam zazdrosny o swoją drugą połówkę, o przyjaciół. Zawsze boję się, że ktoś mi te osoby odbierze, że ich stracę. I to wcale nie oznacza, że nie mam do nich zaufania. Mam do nich ogromne zaufanie, lecz bardzo mi na nich zależy i martwię się, że ktoś lepszy ode mnie mi to wszystko zabierze.
Zazdrość nam pokazuje, jak bardzo nam na czymś lub kimś zależy. Aczkolwiek powinniśmy nad nią zapanować, ponieważ możemy przez nią się wiele nacierpieć.
Jeśli komuś coś zazdrościmy – musimy spojrzeć na siebie, docenić to co mamy i żyć. Po prostu żyć. Często jesteśmy zaślepieni zazdrością i nie widzimy tego, co mamy. A musimy to zauważyć.

tumblr_msvax7Q1nT1sd8mlwo1_500

Chcąc o czymś zapomnieć pamiętamy bardziej.

Mamy tu do czynienia z takim paradoksem. Pełno ich w naszym życiu, uwielbiam stwierdzenia wiążące ze sobą dwa oddzielne czynniki dające zaskakujący efekt. Nie umiemy dopuścić do siebie faktu, że im bardziej chcemy zapomnieć, tym to trudniejsze. Prawda jednak daje nam się we znaki, a wtedy dostajemy niezłego kopa od rzeczywistości. Wiąże się z tym nawet tęsknota, a ona nie pojawia się bez powodu. Tracimy kogoś, kto kiedyś dał nam coś nie do zapomnienia. Nie da się tego zostawić w przeszłości, to nadal z nami jest i nie możemy się uwolnić. Dobrze wiem, o czym mówię. Do tej pory żyję z myślami w głowie, których naprawdę nie chciałbym tam posiadać. Przeszłość się na nas odbija, nie unikniemy tego. Z czasem nabawimy się wspomnień, znajomości, o których potem będziemy chcieli zapomnieć. Zdajemy sobie potem sprawę, że to niemalże nie do osiągnięcia. Ktoś odbił tak widoczny ślad w naszej głowie, a on nie chce zejść. Przykry ten fakt, że nie umiemy się uwolnić od słowa „było”. A było cudownie, mogło też być okropnie, ale było. Wszystko, co ma większy wpływ na naszą psychikę zostaje w naszej pamięci na ogrom czasu.

Miłość którą pragniemy odrzucać.

Niektórzy z nas wiedzą co to jest miłość i zaznali w swoim życiu tego „sformułowania”. Zaznali rozczarowania ze strony miłości, ale także jakże cudownego szczęścia, które trwało długo, czasem krótko.
Istnieją ludzie, którzy jeszcze szukają swojego szczęścia. Wiemy doskonale, że miłość przynosi szczęście.
Dlaczegóż kiedy ono zapuka do naszego serca my odrzucamy te szczęście zwane miłością?
Odrzucając te niefortunne szczęście boimy się, że nas zrani. Choć jakim cudem ta radość ma nas zranić?
Dobrze wiemy, że szczęście powinno uszczęśliwiać, wnosić do naszego życia jak najwięcej uśmiechu, oraz wspaniałej radości.
Są ludzie, którzy boją się zaufać miłości, czyli potocznie mówiąc osobie, która się w nas zakochała. Czasem mamy tak zwane wątpliwości i zadajemy sobie najróżniejsze pytania typu „Czy ta osoba mnie nie zrani? A co jeśli będę znowu cierpieć?” Boimy się, że zostaniemy zranieni. Że nasza „radość” może zamienić się w smutek, rozczarowanie, okropny ból, wieczne łzy.
Czasem nie jesteśmy przygotowani na to by przyjąć te rozradowanie. To z powodu wieku, choć na to trzeba czasu. Dojrzewamy w bardzo szybkim tempie, i kiedyś nastaje moment, że chcemy przyjąć endorfinę do naszego życia.
Do miłości trzeba czasu, oraz tego zrozumienia.
Kiedyś nastaje moment w, którym przyjmujemy szczęście do naszego życia i ingerujemy w nie całym swoim sercem. Bo czym byliby ludzie bez miłości? Wydaje mi się, że wyginającym gatunkiem

.tumblr_n8zb6tCgu61sytoubo1_500

Kochać kogoś to znaczy czekać na niego wiedząc, że i tak nie przyjdzie.

Czekałam na ten moment, kiedy popatrzy na mnie innymi oczami niż na dziewczynę, którą po prostu mija na ulicy. Czekałam na chociaż jeden jego uśmiech przeznaczony tylko dla mnie. Czekałam na słowa, które sprawiłby, że moje serce zabiło by mi szybciej… Imponował mi. Był ode mnie starszy, taki tajemniczy. W letnie wieczory grał nad jeziorem na gitarze i wpatrywał się w gwiazdy.. Czasami uciekał przed policją i chował się w sklepie moich rodziców, aby tylko go nie złapali. A ja czekałam.. czekałam, aż pojawię się w jego świecie jako dziewczyna, a nie jako bezimienna postać, która czasami wejdzie mu w drogę. Aż w pewnym momencie przestałam czekać. Pogodziłam się z tym, że dla niego nie istnieję. Nie zna mnie, nigdy nie pozna… nie będzie pamiętał. Wszystkie uczucia schowałam głęboko na dnie serca, uśpiłam je…
Jednak przed tym nie da się uciec. Nie ważne, jak daleko bym biegła i tak przeszłość mnie dopadła. Zapach alkoholu unosił się w całym domu. A on patrzył na mnie smutnymi oczami mówiąc, że istniałam w jego świecie… tylko, że nie miał na tyle odwagi, aby tak po prostu do mnie podejść. W mojej głowie pojawiły się pytania.. dlaczego tak się stało? Dlaczego ja mam męża i dwoje dzieci, a on cierpi właśnie po rozstaniu z żoną. Dlaczego ja każdego dnia się oszukuję, że kocham tego człowieka, który leży obok mnie w łóżku. A on topi smutki w alkoholu i tęskni za córką…
Sama nie wiem, w którym momencie znalazłam się na jego kolanach. Poczułam tą upragnioną bliskość sprzed lat. Poczułam zapach papierosów, ale pachniał inaczej niż mój mąż… Sama nie wiem, kiedy moje wargi złączyły się z jego wargami, a zaraz potem przeszło przeze mnie poczucie winy. Nie mogłam tego zrobić. On był przyjacielem mojego męża… każde z nas miało swoje własne życie. Patrzyłam w jego ciemne oczy i zobaczyłam w nich smutek, który odbił się w moich tęczówkach. Może zakochałam się jako nastolatka. Może była to szczeniacka miłość… ale chyba tak naprawdę nigdy nie przestałam czekać na ten jeden uśmiech, który w tym momencie do mnie skierował. Tylko dlaczego to wszystko musiało być takie trudne..OLYMPUS DIGITAL CAMERA :) Ale to nic nie znaczy c: Małe Blizny..

Przybywam z innej planety. Nie wiem co to szczęście.

Szczęście jest jak bańka mydlana. Czasem dostajesz ją od kogoś, a czasem sam sobie ją podarujesz. Jednak kiedy dostajesz od kogoś jest jeszcze piękniejsza. Chcesz się na nią patrzeć i nie chcesz, aby znikła, ale znika. Kiedy sam dmuchasz masz tylko nadzieje, aby urosła jak największa. Większa i większa. Czasem jesteś zachłanny na szczęście. Nie dostrzegasz małych drobnostek, które mogą cieszyć. Nie widzisz małej bańki, która przechodzi Ci przed oczami niezauważona. Jednak warto cieszyć się też małymi rzeczami. Szczęście jest jak bańka mydlana. Czasem duże, czasem małe, jednak zawsze pojawia się niespodziewanie, a potem nagle znika. Ale zawsze jest nadzieja, że pojawi się następne. Tylko co jeśli nie ma się przed sobą żadnych kolorowych barw? Nic, tylko czerń, która wszystko otacza? Nawet niebo już nie jest niebieskie, trawa zielona, a słońce nie świeci tak jasno. Jest tylko mrok. Szczęście jest tylko złudzeniem, które na chwilę rozpromienia ten mrok, która na chwile daje wiarę, że może być lepiej. Szczęście jest jak bańka mydlana. Kiedy się pojawi, chce się więcej. Kiedy widzisz ją u kogoś innego, również jej pragniesz. Jednak nie każdy może ja mieć. Czasem zdaje się, że szczęście jest tylko dla wybranych osób. Dla tych, którzy sobie na to zasłużyli. Ale czy tak trudno jest je osiągną? Jeśli chcesz mieć bańkę mydlaną, to idziesz do sklepu i kupujesz. A co jeśli chcesz być szczęśliwy? Nie idziesz do sklepu, ale rozglądasz się wokół siebie. I dostrzegasz to, co jest piękne. Szczęście jest jak bańka mydlana… bańka mydlana daje szczęście i wcale to nie musi być złudzenie. Bo szczęście to światełko w mroku, szczęście to miłość, poczucie bezpieczeństwa. A nikt z nas nie jest sam, tak samo jak nie jest sama bańka mydlana podczas zabawy dzieci. Szczęście jest jak bańka mydlana. Pojawia się i znika, ale zaraz po niej pojawia się następna. Trzeba tylko trochę się postarać.tumblr_n1k97oFwqc1si1ycvo1_400