zawsze istnieje możliwość pomyłki co do ludzi, których kochamy. To najgorszy błąd, jaki można popełnić.

Jest mnóstwo błędów, które popełniamy. Tak jest nasza natura, lecz nie powinniśmy przestawać walczyć ze swoimi wadami. Wówczas, byłby to największy błąd ludzkości.
Najczęściej jesteśmy zazdrośni, co często niszczy nasze związki.
Zakochujemy się w niewłaściwych osobach lub bez wzajemności.
Ogromnym błędem jest podejmowanie dobrych decyzji, ze złych powodów.
Nie potrafimy wybaczać, a gdy już to zrobimy, kolejny raz zostajemy zranieni.
Źle oceniamy ludzi w naszym otoczeniu.
Kłamiemy, co rani nie tylko naszych bliskich, ale również nas.
Kłótnie, podczas, których mówimy o wiele za dużo.
Komentarze, wypowiedziane w złym momencie.
Wyjawienie tajemnicy, niewłaściwej osobie.
Zaufanie człowiekowi, który nie jest tego wart.
Popełnianie tego samego błędu kilka razy.
Głupota, to ogromna słabość społeczeństwa.
Jednak największym błędem jest usprawiedliwianie swoich poczynań. To jest jak wypieranie się swojego doświadczenia, okłamywanie samego siebie.tumblr_nsnvkaBb1d1uqb6pjo1_250

Każdy mój błąd to szan­sa na nową drogę. Tyl­ko ode mnie za­leży, czy skorzys­tam z niej.

Czas, w którym żyjemy jest czasem, w którym trudno jest nie ulec pokusie. Na każdym kroku prześladuje nas zło. Wielu z nas popełnia błędy. Zastanawiamy się wtedy co zrobić, aby je naprawić, lecz nie zawsze druga strona, której to zło wyczyniliśmy jest w stanie nam wybaczyć. Dlatego tak ważne jest, aby dawać ludziom, którzy zbłądzili drugą szansę.
Ludzie, którzy otrzymali od losu tę drugą szansę, mają czas, aby naprawić wyczynione wcześniej zło. Z własnego doświadczenia wiem, iż ta druga szansa jest dla nich czymś bardzo oczekiwanym i pożądanym. Nikt z nas nie jest świętym i każdemu ta druga szansa na pewno się przyda. Dlatego zastanowić się powinni ci, którzy tę szansę mogą dać drugiej osobie, bo to na prawdę może w życiu wiele zmienić zarówno na lepsze, jak i złe.
Dając trochę wyrozumienia innym możemy sami zdobyć zaufanie, które przyda nam się w życiu nie raz. Po to, byśmy mogli oczekiwać drugich szans, których zadbać musimy, by zrobić z nich dobry pożytek.
Każdy człowiek popełnia błędy. Wątpię czy na świecie są ludzie, którzy nie zostali skazani przez zło. Może nie tyle byłoby wypadków, złych wydarzeń, gdyby nie to, że każdy z nas ma prawo do błędu.tterer

Jeśli kogoś kochasz to znajdziesz usprawiedliwienie dla jego każdego zachowania, nawet jeśli to co zrobił, rozerwało Ci serce.

Warto wybaczać ludziom, chociażby z tego powodu, że kiedyś sami możemy kogoś prosić o przebaczenie.
Każdy człowiek w pewnym momencie swojego życia ma prawo się zgubić. Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy, by potem się uczyć na nich.
Są takie błędy, które potrafią zrujnować całe życie.
Jeśli ktoś robi źle, ale potrafi przyznać się do błędu, przeprasza i chce odbudować relacje, jeśli zauważamy, że naprawdę nadal mu na nas zależy, to dlaczego mielibyśmy nie wybaczyć?
Owszem, każdy cios zadany od kogoś bliskiego cholernie boli, przez miesiące może ciągnąć się ten ból ale przecież kiedyś ta osoba była całym światem, była w stanie poświęcić wszystko tylko po to aby na twarzy zajaśniał uśmiech i to trwało długo, w obydwie strony. To dlaczego nie potrafimy wybaczyć?
Skoro zawsze na tę osobę mogliśmy liczyć i to nie była taka zwykła relacja, to było coś dużo więcej.
Dobrym przykładem jest rodzina. Przecież im zawsze się wybaczy. Nie ważne jaki ból sprawią, nie ważne ile przykrych słów padnie, nie ważne, że niekiedy członkowie rodziny nie chcą się znać. To tylko iluzja, przecież rodzinie zawsze się wybaczy. W końcu, nawet po kilkunastu latach nadchodzi taki czas, że wybaczymy.
Jeśli ludzie znaczą dla siebie wszystko to również wszystko będą sobie w stanie wybaczyć.
Nie ważne ile dawek bólu musieli przyjąć. W końcu nadejdzie taki czas, że odczuje się pustkę po tej osobie i nic ani nikt nie będzie w stanie jej zapchać. I albo będziesz żyć w bólu z dziurą w sercu, albo po prostu wybaczysz. Po prostu złość, ból zacznie zanikać, narodzi się smutek i tęsknota, pokazując drogę aby wybaczyć.

Myślę, że takie życiowe błędy i katastrofy są wpisane w życiowy scenariusz. To jest doskonałym dowodem na to, ile ludzie dla siebie znaczą, że chwile z tą osobą są najcenniejsze i nikt nie nigdy nie zastąpi tej osoby, która zadała ból, ale również była powodem wielu chwil szczęścia.

Każdy, komu ciągle zależy i przeprasza, zasługuje na wybaczenie i drugą szansę. Szczególnie jeśli pierwszy raz zadał taki wielki ból. Dlatego tak, potrafię wybaczać. Każdemu

.10378252_1540988069472601_4080069938756995165_n

Największy błąd ludzkości to..

Przybranie złych wartości. Postawienie rzeczy materialnych ponad wszystko inne, dla podwyższenia komfortu życia. Jednak podwyższenie komfortu stało się najważniejszą rzeczą. Uczucia, chwile, pasje, marzenia i inni ludzie stali się jakby odległym światem do którego wracamy, jedni częściej, a drudzy rzadziej. Ale wszyscy tak mamy. W większym lub mniejszym stopniu.
Każdy ma w sobie coś z materialisty.
Traktujemy uczucia innych jak rzeczy, które możemy nabyć, mieć nad nimi kontrolę i w każdej chwili odzyskać. Nie zawsze liczymy się ze zdaniem innych ludzi.
Liczą się krótkie cele, z chwilowymi korzyściami. Często robimy coś dla drugiego człowieka, jednak bardzo często odnajdujemy w tym swój własny cel. Pomagamy innym, bo sami nie potrafimy rozwiązać naszych własnych problemów, rozmawiamy z innymi, bo nikt nie chciał rozmawiać z nami, słuchamy, bo sami nie wiemy co powiedzieć, zamykamy się na ludzi, obawiając się zranienia, a w rzeczywistości robimy sobie tym jeszcze większą krzywdę. Coraz częściej szukamy winy w innych, lub w całym świecie. Ale nie w sobie. Jedynie pozornie. A jeśli już widzimy winę w sobie, wyolbrzymiamy wszystko, robiąc z siebie jednocześnie bestie ale i ofiarę.
Powodujemy większość naszych problemów, sami sobie utrudniamy.
Jesteśmy łowcami. Polujemy na łatwe zdobycze, a kiedy już je mamy, kiedy osiągnęliśmy to, co chcieliśmy idziemy dalej, w poszukiwaniu następnych.
Narzekamy na świat i wszystko co dzieje się dookoła. Ale nie robimy nic, aby cokolwiek zmienić.
Chcemy zmieniać świat, lecz najpierw musimy zmienić siebie. Swoje nastawienie.
Nie możemy zmienić od razu całego świata. Możemy za to zmienić lub całkowicie wywrócić do góry nogami pojedyncze światy pojedynczych ludzi. Byleby na lepsze. Tak właśnie możemy zmieniać świat.
Wystarczą drobne gesty. Uczucia. Cel.
Wszyscy jesteśmy dobrzy, nikt nie rodzi się złym. Zło rozwija się w każdym człowieku. Najważniejsze to nie poddać się mu. Walczyć o siebie. Walczyć o innych. Żyć.
Nie myśleć o błędach, zostawić je za sobą. Robić rzeczy dobre, zmieniać to, co chcemy i możemy zmienić, a resztę zaakceptować.
Możemy zrobić wiele. Już od teraz. Po prostu. Wystarczy chcieć, spróbować i próbować dalej, jeśli nie wychodzi.

10556308_431421566998854_4620357827713213470_n

Zakochujemy się tylko w jednej osobie , reszta to zauroczenia.

Kolejny raz próbują mi podsunąć coś żywego, głupi ludzie, zaśmiecają mój umysł. Chcą, żebym była taka jak oni, gorąca od wodospadu uczuć i emocji. Lecz ja wiem, jak groźne są te wszystkie choroby, w które oni wpadają. Chcę być zdrowa i zimna, bezpieczna i chłodna. Nie pozwolę sobą manipulować. Dopóki ciepłe wargi nie zaczną oddychać tym samym powietrzem, a ciężka dłoń nie da większej siły od jedzenia. Zrobię wiele bezmyślnych rzeczy; zacznę krzyczeć głośno, pozwolę nogą trząść się energicznie, sen przestanie mnie interesować, a słowa będą układać się tylko w jedno imię. Na szczęście dotrze do niego, jaki błąd popełnił. Odejdzie tak szybko, jak się pojawił. Rozerwie mi serce i każe zbierać je, kawałek po kawałeczku. Zszyję je kroplami łez, zamienię w przejrzysty lód i z powrotem włożę do środka. I nie pozwolę nigdy więcej, żeby pięknym wydał się łabędzi śpiew.6